Conjugation of سول
to entice, to tempt, to make covet Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسْوِيل |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوَّلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَوَّلَ |
| نَحْنُ | سَوَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوَّلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوَّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَوِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّلُ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَوِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّلَ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَوِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَوِّلْ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِّلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوَّلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَوَّلَتْ |
| نَحْنُ | سَوَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوَّلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوَّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَوِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّلُ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَوِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّلَ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَوِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَوِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَوِّلْ |
| نَحْنُ | نُسَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَوِّلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِّلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِّلْنَ |