Conjugation of سلف
to come before, to precede, to antecede Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَلَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَلَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَلَفَ |
| نَحْنُ | سَلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَلَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَلَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلُفُ |
| نَحْنُ | نَسْلُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلُفَ |
| نَحْنُ | نَسْلُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلُفْ |
| نَحْنُ | نَسْلُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْلُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْلُفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَلَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَلَفَتْ |
| نَحْنُ | سَلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَلَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلُفُ |
| نَحْنُ | نَسْلُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلُفَ |
| نَحْنُ | نَسْلُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلُفْ |
| نَحْنُ | نَسْلُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُسْلُفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُسْلُفْنَ |