Conjugation of سلخ
to strip Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَلْخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَلَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَلَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَلَخَ |
| نَحْنُ | سَلَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَلَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَلَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلَخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَخُ |
| نَحْنُ | نَسْلَخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلَخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَخَ |
| نَحْنُ | نَسْلَخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلَخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْلَخْ |
| نَحْنُ | نَسْلَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَلَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَلَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَلَخَتْ |
| نَحْنُ | سَلَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَلَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَلَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْلَخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَخُ |
| نَحْنُ | نَسْلَخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْلَخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَخَ |
| نَحْنُ | نَسْلَخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْلَخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْلَخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْلَخْ |
| نَحْنُ | نَسْلَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْلَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْلَخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْلَخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْلَخْنَ |