Conjugation of سرق
to steal, take away clandestinely Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَرْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَرَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَرَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَرَقَ |
| نَحْنُ | سَرَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَرَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَرَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْرِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْرِقُ |
| نَحْنُ | نَسْرِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْرِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْرِقَ |
| نَحْنُ | نَسْرِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْرِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْرِقْ |
| نَحْنُ | نَسْرِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْرِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْرِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَرَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَرَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَرَقَتْ |
| نَحْنُ | سَرَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَرَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَرَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْرِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْرِقُ |
| نَحْنُ | نَسْرِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْرِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْرِقَ |
| نَحْنُ | نَسْرِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْرِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْرِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْرِقْ |
| نَحْنُ | نَسْرِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْرِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْرِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْرِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْرِقْنَ |