مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سَبْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَحَ |
| نَحْنُ | سَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبَحُ |
| نَحْنُ | نَسْبَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبَحَ |
| نَحْنُ | نَسْبَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْبَحْ |
| نَحْنُ | نَسْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَبَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَبَحَتْ |
| نَحْنُ | سَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَبَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْبَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبَحُ |
| نَحْنُ | نَسْبَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْبَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبَحَ |
| نَحْنُ | نَسْبَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْبَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْبَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَسْبَحْ |
| نَحْنُ | نَسْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْبَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْبَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْبَحْنَ |