Conjugation of سافر
to travel Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُسَافَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَافَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَافَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَافَرَ |
| نَحْنُ | سَافَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَافَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَافَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَافِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَافِرُ |
| نَحْنُ | نُسَافِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَافِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَافِرَ |
| نَحْنُ | نُسَافِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَافِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَافِرْ |
| نَحْنُ | نُسَافِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَافِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَافِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَافَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَافَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَافَرَتْ |
| نَحْنُ | سَافَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَافَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَافَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَافِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَافِرُ |
| نَحْنُ | نُسَافِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَافِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَافِرَ |
| نَحْنُ | نُسَافِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَافِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَافِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَافِرْ |
| نَحْنُ | نُسَافِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَافِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَافِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَافِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَافِرْنَ |