Conjugation of زير
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَأْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَئِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَئِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَئِرَ |
| نَحْنُ | زَئِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَئِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَئِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْأَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْأَرُ |
| نَحْنُ | نَزْأَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْأَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْأَرَ |
| نَحْنُ | نَزْأَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْأَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْأَرْ |
| نَحْنُ | نَزْأَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْأَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْأَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَئِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَئِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَئِرَتْ |
| نَحْنُ | زَئِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَئِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَئِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْأَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْأَرُ |
| نَحْنُ | نَزْأَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْأَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْأَرَ |
| نَحْنُ | نَزْأَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْأَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْأَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْأَرْ |
| نَحْنُ | نَزْأَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْأَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْأَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِزْأَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْأَرْنَ |