Conjugation of زف
to transfer ceremoniously, to transmit, to drop, to break Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَفّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَفَّ |
| نَحْنُ | زَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزِفُّ |
| نَحْنُ | نَزِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزِفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزِفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزِفَّ |
| نَحْنُ | نَزِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزِفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزِفَّ |
| نَحْنُ | نَزِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزِفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزِفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | زِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زِفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَفَّتْ |
| نَحْنُ | زَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزِفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزِفُّ |
| نَحْنُ | نَزِفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَزِفَّ |
| نَحْنُ | نَزِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزِفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزِفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَزِفَّ |
| نَحْنُ | نَزِفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْفِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | زِفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْفِفْنَ |