Conjugation of زعم
to impart one's opinion to another (construed with two direct objects) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَعْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَعَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَعَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَعَمَ |
| نَحْنُ | زَعَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَعَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَعَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْعُمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْعُمُ |
| نَحْنُ | نَزْعُمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْعُمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْعُمَ |
| نَحْنُ | نَزْعُمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْعُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْعُمْ |
| نَحْنُ | نَزْعُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْعُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْعُمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَعَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَعَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَعَمَتْ |
| نَحْنُ | زَعَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَعَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَعَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْعُمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْعُمُ |
| نَحْنُ | نَزْعُمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْعُمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْعُمَ |
| نَحْنُ | نَزْعُمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْعُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْعُمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْعُمْ |
| نَحْنُ | نَزْعُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْعُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْعُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْعُمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْعُمْنَ |