Conjugation of زبر
to inscribe, to engrave, to write firmly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَبْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَبَرَ |
| نَحْنُ | زَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْبُرُ |
| نَحْنُ | نَزْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْبُرَ |
| نَحْنُ | نَزْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَزْبُرْ |
| نَحْنُ | نَزْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْبُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَبَرَتْ |
| نَحْنُ | زَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزْبُرُ |
| نَحْنُ | نَزْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْبُرَ |
| نَحْنُ | نَزْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَزْبُرْ |
| نَحْنُ | نَزْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُزْبُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُزْبُرْنَ |