Conjugation of زب
to be abundant in hair, to be hirsute Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | زَبَب |
الْمَاضِي
| أَنَا | زَبِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | زَبَّ |
| نَحْنُ | زَبِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَبِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | زَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزَبُّ |
| نَحْنُ | نَزَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزَبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزَبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزَبَّ |
| نَحْنُ | نَزَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَزَبَّ |
| نَحْنُ | نَزَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزَبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَزَبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | زَبِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | زَبَّتْ |
| نَحْنُ | زَبِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | زَبِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | زَبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَزَبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَزَبُّ |
| نَحْنُ | نَزَبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَزَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَزَبَّ |
| نَحْنُ | نَزَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَزَبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَزَبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَزَبَّ |
| نَحْنُ | نَزَبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَزْبَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَزْبَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | زَبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِزْبَبْنَ |