Conjugation of ريم
to stay, to bide, to remain Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَرْيِيم |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَيَّمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَيَّمَ |
| نَحْنُ | رَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَيَّمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَيَّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَيِّمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَيَّمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَيَّمَتْ |
| نَحْنُ | رَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَيَّمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَيَّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُرَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَيِّمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَيِّمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَيِّمْنَ |