Conjugation of رهن
to mortgage, to pawn Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَهْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَهَنَ |
| نَحْنُ | رَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْهَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَنُ |
| نَحْنُ | نَرْهَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْهَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَنَ |
| نَحْنُ | نَرْهَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْهَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْهَنْ |
| نَحْنُ | نَرْهَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْهَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْهَنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَهَنَتْ |
| نَحْنُ | رَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْهَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَنُ |
| نَحْنُ | نَرْهَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْهَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَنَ |
| نَحْنُ | نَرْهَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْهَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْهَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْهَنْ |
| نَحْنُ | نَرْهَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْهَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْهَنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْهَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْهَنَّ |