Conjugation of رفع
ra.fa.ʕato become high, to become elevated, to become exalted (of a person; especially in value, position, esteem, etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَفْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَفَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَفَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَفَعَ |
| نَحْنُ | رَفَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَفَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَفَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْفَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْفَعُ |
| نَحْنُ | نَرْفَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْفَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْفَعَ |
| نَحْنُ | نَرْفَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْفَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْفَعْ |
| نَحْنُ | نَرْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْفَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَفَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَفَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَفَعَتْ |
| نَحْنُ | رَفَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَفَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْفَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْفَعُ |
| نَحْنُ | نَرْفَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْفَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْفَعَ |
| نَحْنُ | نَرْفَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْفَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْفَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْفَعْ |
| نَحْنُ | نَرْفَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْفَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْفَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْفَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْفَعْنَ |