Conjugation of رش
to spatter, to splash, to spurt Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَشّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَشَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَشَّ |
| نَحْنُ | رَشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَشَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرُشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُشُّ |
| نَحْنُ | نَرُشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُشُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُشُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرُشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُشَّ |
| نَحْنُ | نَرُشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرُشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَرُشَّ |
| نَحْنُ | نَرُشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرُشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرُشُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رُشُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَشَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَشَّتْ |
| نَحْنُ | رَشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَشَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَشَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرُشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرُشُّ |
| نَحْنُ | نَرُشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْشُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْشُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرُشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرُشَّ |
| نَحْنُ | نَرُشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْشُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْشُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرُشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرُشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَرُشَّ |
| نَحْنُ | نَرُشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْشُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْشُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رُشِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْشُشْنَ |