Conjugation of رزق
to provide with the means of subsistence, to provide for, to enrich Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَزْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَزَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَزَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَزَقَ |
| نَحْنُ | رَزَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَزَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَزَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْزُقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْزُقُ |
| نَحْنُ | نَرْزُقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْزُقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْزُقَ |
| نَحْنُ | نَرْزُقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْزُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْزُقْ |
| نَحْنُ | نَرْزُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْزُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْزُقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَزَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَزَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَزَقَتْ |
| نَحْنُ | رَزَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَزَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَزَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْزُقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْزُقُ |
| نَحْنُ | نَرْزُقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْزُقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْزُقَ |
| نَحْنُ | نَرْزُقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْزُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْزُقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْزُقْ |
| نَحْنُ | نَرْزُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْزُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْزُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْزُقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْزُقْنَ |