Conjugation of ردف
to follow Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَدْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَدَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَدَفَ |
| نَحْنُ | رَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَدَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَدَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْدُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدُفُ |
| نَحْنُ | نَرْدُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْدُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدُفَ |
| نَحْنُ | نَرْدُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْدُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْدُفْ |
| نَحْنُ | نَرْدُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْدُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْدُفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَدَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَدَفَتْ |
| نَحْنُ | رَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَدَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَدَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْدُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدُفُ |
| نَحْنُ | نَرْدُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْدُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدُفَ |
| نَحْنُ | نَرْدُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْدُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْدُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْدُفْ |
| نَحْنُ | نَرْدُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْدُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْدُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْدُفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْدُفْنَ |