Conjugation of ربك
to be unable to deceive due to confusion (of a person) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | رَبْك |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَبَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَبَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَبَكَ |
| نَحْنُ | رَبَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَبَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَبَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْبُكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْبُكُ |
| نَحْنُ | نَرْبُكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْبُكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْبُكَ |
| نَحْنُ | نَرْبُكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْبُكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْبُكْ |
| نَحْنُ | نَرْبُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْبُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْبُكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَبَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَبَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَبَكَتْ |
| نَحْنُ | رَبَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَبَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَبَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْبُكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْبُكُ |
| نَحْنُ | نَرْبُكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْبُكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْبُكَ |
| نَحْنُ | نَرْبُكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْبُكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْبُكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْبُكْ |
| نَحْنُ | نَرْبُكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْبُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْبُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُرْبُكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُرْبُكْنَ |