Conjugation of رادد
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُرَادَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | رَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَادَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | رَادَدَ |
| نَحْنُ | رَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَادَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | رَادَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَادِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَادِدُ |
| نَحْنُ | نُرَادِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَادِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَادِدَ |
| نَحْنُ | نُرَادِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَادِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرَادِدْ |
| نَحْنُ | نُرَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَادِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | رَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَادَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | رَادَدَتْ |
| نَحْنُ | رَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَادَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | رَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرَادِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرَادِدُ |
| نَحْنُ | نُرَادِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرَادِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَادِدَ |
| نَحْنُ | نُرَادِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرَادِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَادِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرَادِدْ |
| نَحْنُ | نُرَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرَادِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رَادِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رَادِدْنَ |