مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَذْوِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَوَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَوَّبَ |
| نَحْنُ | ذَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَوَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَوَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُذَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُذَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَوِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَوَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَوَّبَتْ |
| نَحْنُ | ذَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَوَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَوَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُذَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذَوِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَوِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَوِّبْنَ |