Conjugation of ذرى
to carry away (dust) (of the wind) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ذَرْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَرَى |
| نَحْنُ | ذَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِي |
| هُوَ / هِيَ | يَذْرِي |
| نَحْنُ | نَذْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْرِيَ |
| نَحْنُ | نَذْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْرِ |
| نَحْنُ | نَذْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَرَتْ |
| نَحْنُ | ذَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَذْرِي |
| نَحْنُ | نَذْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَذْرِيَ |
| نَحْنُ | نَذْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَذْرِ |
| نَحْنُ | نَذْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْرِينَ |