Conjugation of ذبح
to kill, to slaughter, to butcher, to massacre, to murder Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ذَبْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَبَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ذَبَحَ |
| نَحْنُ | ذَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَبَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَبَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْبَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْبَحُ |
| نَحْنُ | نَذْبَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْبَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْبَحَ |
| نَحْنُ | نَذْبَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْبَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَذْبَحْ |
| نَحْنُ | نَذْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْبَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ذَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ذَبَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ذَبَحَتْ |
| نَحْنُ | ذَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ذَبَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ذَبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَذْبَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَذْبَحُ |
| نَحْنُ | نَذْبَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَذْبَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَذْبَحَ |
| نَحْنُ | نَذْبَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَذْبَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَذْبَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَذْبَحْ |
| نَحْنُ | نَذْبَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَذْبَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَذْبَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِذْبَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِذْبَحْنَ |