مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَدْيِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَيَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَيَّنَ |
| نَحْنُ | دَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَيَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَيَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَيِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَيَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَيَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَيَّنَتْ |
| نَحْنُ | دَيَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَيَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَيَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَيِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَيِّنُ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَيِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَيِّنَ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَيِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَيِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَيِّنْ |
| نَحْنُ | نُدَيِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَيِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَيِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَيِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَيِّنَّ |