مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَوِيّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَوِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَوِيَ |
| نَحْنُ | دَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَوِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَوُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَدْوَى |
| نَحْنُ | نَدْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَدْوَى |
| نَحْنُ | نَدْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْوَ |
| نَحْنُ | نَدْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْوَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَوِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَوِيَتْ |
| نَحْنُ | دَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَوِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْوَى |
| نَحْنُ | نَدْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْوَى |
| نَحْنُ | نَدْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْوَ |
| نَحْنُ | نَدْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْوَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْوَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْوَيْنَ |