Conjugation of دمر
to destroy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَدْمِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَمَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَمَّرَ |
| نَحْنُ | دَمَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَمَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَمِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّرُ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَمِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّرَ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَمِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَمِّرْ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَمَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَمَّرَتْ |
| نَحْنُ | دَمَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَمَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَمِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّرُ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَمِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّرَ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَمِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَمِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَمِّرْ |
| نَحْنُ | نُدَمِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَمِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَمِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَمِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَمِّرْنَ |