Conjugation of دق
to strike, to knock, to drive in (door, wedge, nail, bell so it resounds etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَقّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَقَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَقَّ |
| نَحْنُ | دَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَقَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدُقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدُقُّ |
| نَحْنُ | نَدُقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدُقُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدُقُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدُقَّ |
| نَحْنُ | نَدُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدُقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدُقُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَدُقَّ |
| نَحْنُ | نَدُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدُقُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدُقُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دُقُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَقَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَقَّتْ |
| نَحْنُ | دَقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَقَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَقَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدُقُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدُقُّ |
| نَحْنُ | نَدُقُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْقُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَدُقَّ |
| نَحْنُ | نَدُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْقُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدُقَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدُقِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَدُقَّ |
| نَحْنُ | نَدُقَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْقُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْقُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دُقِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْقُقْنَ |