Conjugation of دفن
to cover, to shroud, to conceal Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَفْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَفَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَفَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَفَنَ |
| نَحْنُ | دَفَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَفَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَفَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْفِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفِنُ |
| نَحْنُ | نَدْفِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْفِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفِنَ |
| نَحْنُ | نَدْفِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْفِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفِنْ |
| نَحْنُ | نَدْفِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْفِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْفِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَفَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَفَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَفَنَتْ |
| نَحْنُ | دَفَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَفَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَفَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْفِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفِنُ |
| نَحْنُ | نَدْفِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْفِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفِنَ |
| نَحْنُ | نَدْفِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْفِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفِنْ |
| نَحْنُ | نَدْفِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْفِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْفِنَّ |