Conjugation of دفر
to be or become base, abject, rile, despicable Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دَفَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَفِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَفِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَفِرَ |
| نَحْنُ | دَفِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَفِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْفَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفَرُ |
| نَحْنُ | نَدْفَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْفَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفَرَ |
| نَحْنُ | نَدْفَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْفَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْفَرْ |
| نَحْنُ | نَدْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْفَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَفِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَفِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَفِرَتْ |
| نَحْنُ | دَفِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَفِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْفَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفَرُ |
| نَحْنُ | نَدْفَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْفَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفَرَ |
| نَحْنُ | نَدْفَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْفَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْفَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْفَرْ |
| نَحْنُ | نَدْفَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْفَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْفَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِدْفَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِدْفَرْنَ |