Conjugation of درج
to be used to, to be accustomed, to have the habit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | دُرُوج |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَرَجَ |
| نَحْنُ | دَرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْرُجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجُ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرُجُ |
| نَحْنُ | نَدْرُجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْرُجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجَ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرُجَ |
| نَحْنُ | نَدْرُجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْرُجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجْ |
| هُوَ / هِيَ | يَدْرُجْ |
| نَحْنُ | نَدْرُجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْرُجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْرُجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَرَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَرَجَتْ |
| نَحْنُ | دَرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَرَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَرَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَدْرُجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرُجُ |
| نَحْنُ | نَدْرُجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَدْرُجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرُجَ |
| نَحْنُ | نَدْرُجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَدْرُجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَدْرُجِي |
| هُوَ / هِيَ | تَدْرُجْ |
| نَحْنُ | نَدْرُجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَدْرُجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَدْرُجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُدْرُجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُدْرُجْنَ |