Conjugation of داوى
to treat (a medical issue) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُدَاوَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | دَاوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | دَاوَى |
| نَحْنُ | دَاوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | دَاوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَاوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاوِي |
| نَحْنُ | نُدَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَاوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاوِيَ |
| نَحْنُ | نُدَاوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَاوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِ |
| هُوَ / هِيَ | يُدَاوِ |
| نَحْنُ | نُدَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | دَاوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | دَاوَتْ |
| نَحْنُ | دَاوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | دَاوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدَاوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاوِي |
| نَحْنُ | نُدَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدَاوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاوِيَ |
| نَحْنُ | نُدَاوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدَاوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدَاوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدَاوِ |
| نَحْنُ | نُدَاوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدَاوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدَاوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | دَاوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | دَاوِينَ |