Conjugation of خن
to twang, to speak with a nasal sound Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَنِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَنَّ |
| نَحْنُ | خَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِنُّ |
| نَحْنُ | نَخِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِنَّ |
| نَحْنُ | نَخِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَخِنَّ |
| نَحْنُ | نَخِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخِنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خِنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَنَّتْ |
| نَحْنُ | خَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخِنُّ |
| نَحْنُ | نَخِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخِنَّ |
| نَحْنُ | نَخِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَخِنَّ |
| نَحْنُ | نَخِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْنِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خِنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْنِنَّ |