Conjugation of خلع
xa.la.ʕato divorce (one's husband) under a divorce settlement whereby the woman agrees to give away an amount of money or property to the man or to forgo her right thereto Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَلْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَلَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَلَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَلَعَ |
| نَحْنُ | خَلَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَلَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَلَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْلَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلَعُ |
| نَحْنُ | نَخْلَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْلَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلَعَ |
| نَحْنُ | نَخْلَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْلَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلَعْ |
| نَحْنُ | نَخْلَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْلَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْلَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَلَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَلَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَلَعَتْ |
| نَحْنُ | خَلَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَلَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَلَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْلَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلَعُ |
| نَحْنُ | نَخْلَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْلَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلَعَ |
| نَحْنُ | نَخْلَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْلَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلَعْ |
| نَحْنُ | نَخْلَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْلَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْلَعْنَ |