Conjugation of خلا
to be empty, to be devoid (of) (+مِنْ (min) or عَنْ (ʕan)) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خُلُوّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَلَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَلَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَلَا |
| نَحْنُ | خَلَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَلَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَلَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْلُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلُو |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلُو |
| نَحْنُ | نَخْلُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْلُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلُوَ |
| نَحْنُ | نَخْلُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْلُ |
| نَحْنُ | نَخْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَلَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَلَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَلَتْ |
| نَحْنُ | خَلَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَلَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَلَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْلُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلُو |
| نَحْنُ | نَخْلُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْلُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلُوَ |
| نَحْنُ | نَخْلُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْلُ |
| نَحْنُ | نَخْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْلُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْلُونَ |