Conjugation of خطر
to come up, to pop, to cross (of ideas that come to mind) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَطَرَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَطَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَطَرَ |
| نَحْنُ | خَطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَطَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَطَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْطِرُ |
| نَحْنُ | نَخْطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْطِرَ |
| نَحْنُ | نَخْطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْطِرْ |
| نَحْنُ | نَخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْطِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَطَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَطَرَتْ |
| نَحْنُ | خَطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَطَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَطَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْطِرُ |
| نَحْنُ | نَخْطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْطِرَ |
| نَحْنُ | نَخْطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْطِرْ |
| نَحْنُ | نَخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْطِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِخْطِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِخْطِرْنَ |