Conjugation of خرص
to conjecture, to guess Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَرْص |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرَصْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَرَصَ |
| نَحْنُ | خَرَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرَصْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرَصُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْرُصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرُصُ |
| نَحْنُ | نَخْرُصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْرُصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرُصَ |
| نَحْنُ | نَخْرُصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْرُصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْرُصْ |
| نَحْنُ | نَخْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْرُصُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَرَصْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَرَصْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَرَصَتْ |
| نَحْنُ | خَرَصْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَرَصْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَرَصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْرُصُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرُصُ |
| نَحْنُ | نَخْرُصُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْرُصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرُصَ |
| نَحْنُ | نَخْرُصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْرُصْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْرُصِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْرُصْ |
| نَحْنُ | نَخْرُصْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْرُصْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْرُصْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْرُصِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْرُصْنَ |