Conjugation of خذل
to abandon, to desert or fail to aid in a time of need, to let down Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | خَذْل |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَذَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَذَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَذَلَ |
| نَحْنُ | خَذَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَذَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَذَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْذُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْذُلُ |
| نَحْنُ | نَخْذُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْذُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْذُلَ |
| نَحْنُ | نَخْذُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْذُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَخْذُلْ |
| نَحْنُ | نَخْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْذُلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَذَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَذَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَذَلَتْ |
| نَحْنُ | خَذَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَذَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَذَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَخْذُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخْذُلُ |
| نَحْنُ | نَخْذُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَخْذُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْذُلَ |
| نَحْنُ | نَخْذُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَخْذُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخْذُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَخْذُلْ |
| نَحْنُ | نَخْذُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخْذُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَخْذُلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُخْذُلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُخْذُلْنَ |