Conjugation of خابر
to write to, to address, to appeal, to contact in writing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُخَابَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | خَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَابَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | خَابَرَ |
| نَحْنُ | خَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَابَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | خَابَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَابِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَابِرُ |
| نَحْنُ | نُخَابِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَابِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَابِرَ |
| نَحْنُ | نُخَابِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَابِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخَابِرْ |
| نَحْنُ | نُخَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَابِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | خَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَابَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | خَابَرَتْ |
| نَحْنُ | خَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَابَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | خَابَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخَابِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخَابِرُ |
| نَحْنُ | نُخَابِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخَابِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَابِرَ |
| نَحْنُ | نُخَابِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخَابِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخَابِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخَابِرْ |
| نَحْنُ | نُخَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخَابِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | خَابِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | خَابِرْنَ |