Conjugation of حنى
to care for one's children and not remarry (of a widow) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَنْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَى |
| نَحْنُ | حَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِي |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِي |
| نَحْنُ | نَحْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِيَ |
| نَحْنُ | نَحْنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِ |
| نَحْنُ | نَحْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَتْ |
| نَحْنُ | حَنَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِي |
| نَحْنُ | نَحْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِيَ |
| نَحْنُ | نَحْنِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِ |
| نَحْنُ | نَحْنِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْنِينَ |