Conjugation of حف
to clip short the hair of, to pluck out the hair of Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَفّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَفَّ |
| نَحْنُ | حَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُفُّ |
| نَحْنُ | نَحُفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُفَّ |
| نَحْنُ | نَحُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُفَّ |
| نَحْنُ | نَحُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حُفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَفَّتْ |
| نَحْنُ | حَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحُفُّ |
| نَحْنُ | نَحُفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُفَّ |
| نَحْنُ | نَحُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُفَّ |
| نَحْنُ | نَحُفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْفُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْفُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْفُفْنَ |