Conjugation of حظر
to denounce, to banish, to exile; to declare an outlaw Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَظْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَظَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَظَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَظَرَ |
| نَحْنُ | حَظَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَظَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَظَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْظُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْظُرُ |
| نَحْنُ | نَحْظُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْظُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْظُرَ |
| نَحْنُ | نَحْظُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْظُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْظُرْ |
| نَحْنُ | نَحْظُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْظُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْظُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَظَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَظَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَظَرَتْ |
| نَحْنُ | حَظَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَظَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَظَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْظُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْظُرُ |
| نَحْنُ | نَحْظُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْظُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْظُرَ |
| نَحْنُ | نَحْظُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْظُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْظُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْظُرْ |
| نَحْنُ | نَحْظُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْظُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْظُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْظُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْظُرْنَ |