Conjugation of حسن
to improve, to ameliorate, to better, to polish, to embellish Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حُسْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسُنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَسُنَ |
| نَحْنُ | حَسُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسُنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُنُ |
| نَحْنُ | نَحْسُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُنَ |
| نَحْنُ | نَحْسُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْسُنْ |
| نَحْنُ | نَحْسُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْسُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْسُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَسُنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَسُنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَسُنَتْ |
| نَحْنُ | حَسُنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَسُنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَسُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْسُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُنُ |
| نَحْنُ | نَحْسُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْسُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُنَ |
| نَحْنُ | نَحْسُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْسُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْسُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْسُنْ |
| نَحْنُ | نَحْسُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْسُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْسُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْسُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْسُنَّ |