Conjugation of حرث
to plow, to till, to cultivate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَرْث |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَرَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَرَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَرَثَ |
| نَحْنُ | حَرَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَرَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَرَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْرِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْرِثُ |
| نَحْنُ | نَحْرِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْرِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْرِثَ |
| نَحْنُ | نَحْرِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْرِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْرِثْ |
| نَحْنُ | نَحْرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْرِثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَرَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَرَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَرَثَتْ |
| نَحْنُ | حَرَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَرَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَرَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْرِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْرِثُ |
| نَحْنُ | نَحْرِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْرِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْرِثَ |
| نَحْنُ | نَحْرِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْرِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْرِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْرِثْ |
| نَحْنُ | نَحْرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْرِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْرِثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْرِثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْرِثْنَ |