Conjugation of حذر
to warn, to admonish Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَذَر |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَذِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَذِرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَذِرَ |
| نَحْنُ | حَذِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَذِرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَذِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْذَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْذَرُ |
| نَحْنُ | نَحْذَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْذَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْذَرَ |
| نَحْنُ | نَحْذَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْذَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْذَرْ |
| نَحْنُ | نَحْذَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْذَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْذَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَذِرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَذِرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَذِرَتْ |
| نَحْنُ | حَذِرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَذِرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَذِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْذَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْذَرُ |
| نَحْنُ | نَحْذَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْذَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْذَرَ |
| نَحْنُ | نَحْذَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْذَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْذَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْذَرْ |
| نَحْنُ | نَحْذَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْذَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْذَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْذَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْذَرْنَ |