مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَايَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَايَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَايَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَايَدَ |
| نَحْنُ | حَايَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَايَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَايَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَايِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَايِدُ |
| نَحْنُ | نُحَايِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَايِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَايِدَ |
| نَحْنُ | نُحَايِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَايِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَايِدْ |
| نَحْنُ | نُحَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَايِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَايَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَايَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَايَدَتْ |
| نَحْنُ | حَايَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَايَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَايَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَايِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَايِدُ |
| نَحْنُ | نُحَايِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَايِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَايِدَ |
| نَحْنُ | نُحَايِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَايِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَايِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَايِدْ |
| نَحْنُ | نُحَايِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَايِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَايِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَايِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَايِدْنَ |