مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَيْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | حِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حِنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَانَ |
| نَحْنُ | حِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حِنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِينُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحِينُ |
| نَحْنُ | نَحِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِينُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِينُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحِينَ |
| نَحْنُ | نَحِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِينُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحِنْ |
| نَحْنُ | نَحِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِينُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حِينُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حِنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَانَتْ |
| نَحْنُ | حِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حِنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِينِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحِينُ |
| نَحْنُ | نَحِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحِينَ |
| نَحْنُ | نَحِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحِنْ |
| نَحْنُ | نَحِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حِينِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حِنَّ |