Conjugation of حاقق
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَاقَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاقَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَاقَقَ |
| نَحْنُ | حَاقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاقَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاقَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاقِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاقِقُ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاقِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاقِقَ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاقِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاقِقْ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاقِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاقِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاقَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاقَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَاقَقَتْ |
| نَحْنُ | حَاقَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاقَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاقَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاقِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاقِقُ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاقِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاقِقَ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاقِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاقِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاقِقْ |
| نَحْنُ | نُحَاقِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاقِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاقِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاقِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاقِقْنَ |