Conjugation of حارب
to wage war against, to war, to fight, to battle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَارَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَارَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَارَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَارَبَ |
| نَحْنُ | حَارَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَارَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَارَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَارِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَارِبُ |
| نَحْنُ | نُحَارِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَارِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَارِبَ |
| نَحْنُ | نُحَارِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَارِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَارِبْ |
| نَحْنُ | نُحَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَارِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَارَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَارَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَارَبَتْ |
| نَحْنُ | حَارَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَارَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَارَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَارِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَارِبُ |
| نَحْنُ | نُحَارِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَارِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَارِبَ |
| نَحْنُ | نُحَارِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَارِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَارِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَارِبْ |
| نَحْنُ | نُحَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَارِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَارِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَارِبْنَ |