Conjugation of حاجز
ħaː.d͡ʒizمُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُحَاجَزَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاجَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاجَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَاجَزَ |
| نَحْنُ | حَاجَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاجَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاجَزُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاجِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاجِزُ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاجِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاجِزَ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاجِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَاجِزْ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاجِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاجِزُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَاجَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاجَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَاجَزَتْ |
| نَحْنُ | حَاجَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاجَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَاجَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَاجِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاجِزُ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَاجِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاجِزَ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَاجِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَاجِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَاجِزْ |
| نَحْنُ | نُحَاجِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَاجِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَاجِزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَاجِزِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَاجِزْنَ |