Conjugation of جوف
to be hollow, to be concave Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَجْوِيف |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَوَّفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَوَّفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَوَّفَ |
| نَحْنُ | جَوَّفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَوَّفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَوَّفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَوِّفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَوِّفُ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَوِّفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَوِّفَ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَوِّفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَوِّفْ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَوِّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَوِّفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَوَّفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَوَّفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَوَّفَتْ |
| نَحْنُ | جَوَّفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَوَّفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَوَّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَوِّفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجَوِّفُ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَوِّفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَوِّفَ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَوِّفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَوِّفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَوِّفْ |
| نَحْنُ | نُجَوِّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَوِّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَوِّفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَوِّفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَوِّفْنَ |