Conjugation of جهل
to be ignorant of, not to know (with بِ (bi) or transitive) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَهْل |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَهِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَهِلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَهِلَ |
| نَحْنُ | جَهِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَهِلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَهِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْهَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْهَلُ |
| نَحْنُ | نَجْهَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْهَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْهَلَ |
| نَحْنُ | نَجْهَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْهَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْهَلْ |
| نَحْنُ | نَجْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْهَلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَهِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَهِلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَهِلَتْ |
| نَحْنُ | جَهِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَهِلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَهِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْهَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجْهَلُ |
| نَحْنُ | نَجْهَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْهَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْهَلَ |
| نَحْنُ | نَجْهَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْهَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْهَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْهَلْ |
| نَحْنُ | نَجْهَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْهَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْهَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْهَلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْهَلْنَ |